posted on 14 Sep 2005 03:36 by cmulover
หง่างเหง่ง..
เสียงแห่งบทเพลงที่ขับขานมาจากเธอ.
หอนาฬิกาแห่งมหาวิทยาลัยเชียงใหม่อันเป็นที่รัก
ผมยังจำภาพวันนั้นได้
วันที่ ผม เธอ และพี่ผม
เราสามคน นั่งดื่มกาแฟ
ฟังเสียงหอนาฬิกา ใต้ ผืนฟ้าอันมีเมฆ ล่องลอย
เพลินได้ที่เลยทีเดียว
ลมพริ้วพริ้ว สัมผัสก้อนน้ำแข็งในถ้วยกาแฟ
พลันระเหย
แสดงถึงการผ่านไปของห้วงเวลาที่มีค่าทางความรู้สึกยิ่ง
ที่เพียงเราสามคน
และด้วยเสียง เหง่งหง่าง...
แห่งหอนาฬิกามหาวิทยาลัยเชียงใหม่
ทำให้ใจผมกลับคืนมา
กลับมาสู่ห้วงการสัมผัส ช่วงเวลาแห่งความทรงจำ
หากมีโอกาสแวะเวียน
กลิ่นไอระเหยของก้อนน้ำแข็งในถ้วยกาแฟถ้วยใหม่
ก็จะบังเกิดขึ้นทุกครั้ง
แต่เมื่อครั้นมีโอกาสดังกล่าว
เรา สามคน ยิ่งพลันห่างกันมาขึ้นทุกที ทุกที
posted on 12 Sep 2005 14:28 by cmulover
สายลมที่พัดไปมาที่นี่มาตั้งแต่ปี'40
หอพักชายอาคาร5
สถานที่ที่มีความทรงจำดีดี
เรื่องรักดีดีได้เกิดขึ้นที่นี่ครับ
ผมได้พบเธอ คนดีของผม
เธอมานั่งรอพี่ชายเธอที่ม้านั่งใต้หอพัก
ผมก็ได้รู้จักเธอเข้าจนได้
เพราะพี่ชายเธอ ก็คือ คู่กรณีผม
ที่เกือบจะชกต่อยกันในคืนก่อนหน้านั้นสักเดือนหนึ่งในห้อง study
และ ได้ใกล้ชิดเธอมากขึ้นไปอีก
ความรักที่หอพักชายอาคาร5
นั้นได้เชื่อมโยงความรู้สึก ผูกพันธ์ แบบพี่กะน้อง
และระหว่างผม กะเธอ
ผ่านกิจกรรมของเราทั้งสามคน
ดื่มกาแฟ..
ฟังเสียงหอนาฬิกา
ทานอาหารด้วยกัน 3 คน
(เวียนไปตั้งแต่ หอหญิง6 หอชาย5 ตามคณะต่างๆ )
ห้องสมุด..
ลานเชียร์
ฯลฯ
จากที่นี่ ถือเป็นจุดเริ่มต้นของความประทับใจ
และ จากที่นี่
ความทรงจำของผมจะไม่เลือนหายไป
เพราะ.. ผมมาสัมผัสลมหายใจของเธอ
และฟังเสียงลมหายใจ ของเธอเป็นประจำ
edit @ 2005/09/12 14:34:47
posted on 11 Sep 2005 14:29 by cmulover
วันแรกในการเขียนบล็อคที่นี่
ใจเย็นๆ
ค่อยติดตามการรับรู้ถึงความรักที่มีอยู่ในมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
เพราะที่นี่.. CMU Love is all around.
edit @ 2005/09/11 16:23:21
