สถานีรถไฟฟ้า...

posted on 22 Apr 2006 12:20 by cmulover

สถานีรถไฟฟ้า...

วันนั้นข่าวดีเกิดขึ้น
มหาลัย ออกกฏเหล็ก..
ให้น้องปี 1,2,3 งดใช้มอเตอร์ไซด์
แล้วหันมาใช้รถไฟฟ้า

รถไฟฟ้า สีชมพู
รถสีหวาน จนไม่มีใครกล้านั่ง
เว้นเสียแต่ให้ เธอ ได้สัมผัสที่นั่งนั้นในวันวาน

แต่ก่อน มหาลัยไม่มีกฏเหล็กดังกล่าว
จนกระทั่งมีการเปลี่ยนโครงสร้างผู้บริหาร
ก็น่าแปลกใจ
นักศึกษา ปี4 เรียนจบ
พาหนะคู่ใจของรุ่นพี่ก็หายไป
น้อง ๆ ปี 1 นำพาหนะมาใช้
ก็น่าจะเป็นวัฎจักรแบบนั้น
(เนอะ)

สถานีรถไฟฟ้า
รถเยอะแยะ,, น้อง ๆ ก็แยะ
ฝนตก,,, ก็ยังคงพรำฝนเช่นเคย
ธรรมชาติ

แต่พอเวลาผ่านไปสักสองสามปี
มหาลัย เปลี่ยนจากสถานีรถไฟฟ้า เป็นสถานีรถแดง
ที่ตั้ง : หน้าหอพักหญิงอาคาร 6
เหตุผลเหรอครับ
รถแดงคล่องตัวกว่ากันเยอะ
หากเธอได้มาที่นี่อีกครั้ง
เธอจะว่าไงหน้อ?

ป.ล. วันนี้ไม่มีภาพ ไว้จะมาเพิ่มครับ
edit @ 2006/04/22 12:20:24

ลานพระวิษณุกรรม : วันฝนพรำ

ลานพระวิษณุกรรม
สถานที่พักใจ....
อันดับรองของศาลาธรรม

วันนี้ได้มีโอกาสแวะเวียนทดสอบเครือข่ายไร้สาย ของ
วิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
บริเวณศูนย์คอมพิวเตอร์
และบริเวณรอบห้องสมุด

ภาพขาวดำผุดขึ้นมาท่ามกลางละอองฝน
คล้ายจอฉายขนาดใหญ่
ผมและเธอเคยนั่งคุยกันท่ามกลางสายฝน
เราคุยเรื่องเขาอีกคน

เธอสั่นเพราะเปียกฝน
ผมก็สั่นเพราะต้องคุมใจ
แม้ว่าจะสั่นป่านใดก็ตาม
เราก็ยังคุยเรื่องเขา คนนั้นของเธอ
รักดีดี ของเธอ
ดีจัง..
(แล้วรักของเรา เธอคงลืมไปแล้ว)

มาวันนี้ผมก็รอให้ถึงวันของเรา
วันฝนพรำ วันที่สองเรา
อาจได้หวนกลับคืนอีกครั้ง
เพื่อ ผมจะได้ หวนกลับมาบอกความรู้สึก
แทนที่จะเก็บมันไว้เฉยๆ
เสียดายเวลา...

อ่างแก้ว

posted on 20 Sep 2005 00:59 by cmulover

อ่างแก้ว

ณ. ที่แห่งนี้มีเรา


อ่างแก้ว..
อ่างน้ำใส แห่งความรื่นรมย์
น้ำใส สวย ที่อ่างแก้ว...

เราชื่นชมอ่างแก้วทุกครั้งที่มีโอกาสเข้าไปสัมผัสความภิรมย์ที่นั่น
และทุกครั้งที่แวะเวียน
แบ่งปันทุกข์สุข
ร่วมกิจกรรม
แข่งกันป้อนผลไม้
อิ่มหนำสำราญ
แข่งกันร้องเพลง
และหัวใจก็เบิกบาน
จนในที่สุด ก็ต้องแยกย้ายกันไป เพราะหอเธอปิดสี่ทุ่ม

แต่เมื่อเหตุการณ์บางเหตุการณ์ผ่านพ้น
เวลาบางเวลาผันผ่าน
นำกลับมาไม่ได้

พลันกลายเป็นความทรงจำที่ดีและมีค่า
ผมก็มักจะแวะเยี่ยมเยียน อ่างแก้วเสมอ
เมื่อมีโอกาส...

กับเวลานี้ที่ตรงนี้
อยากให้มีเธอเรื่อยไป
ก็ที่ตรงที่ตรงนี้เคยที่เราร่วมกัน
อ่างแก้ว...
ณ.ที่ตรงนี้มีเรา (สามคน)